Jak nie popełniać błędów w wycenie środków technicznych

Ze względu na rosnącą liczbę coraz bardziej złożonych wycen i to zarówno ze względu na złożoności wynikłe z przedmiotu wyceny jak i celu wyceny pojawia się coraz więcej błędów w oszacowaniach wartości. Dla wykonawców wycen kluczowe znaczenie ma rozpoznanie rodzajów błędów i poprawna ich identyfikacja bowiem tylko wtedy autorzy oszacowań będą mogli ich uniknąć.

Zagadnienie błędów w wycenach winno być oparte na znajomości kilku zagadnień podstawowych. Są nimi:

  • rodzaje błędów logicznych,
  • odchyłka dopuszczalna a błąd
  • przyczyny niepewności oszacowania
  • zasada due diligence,
  • błędy w podejściu kosztowym,
  • błędy w podejściu porównawczym,
  • jakość wyceny a jej przeznaczenie i koszt.

ZAKRES TEMATYCZNY

1. O BŁĘDACH LOGICZNYCH WYCENIE ŚRODKÓW TECHNICZNYCH

  • Błędy rozumowania.
  • Bezzasadne przyjęcie któregoś z założeń rozumowania.
  • Nieprawidłowe wnioskowanie.
  • Rozumowanie nie związane z tematem.
  • Uzasadnienia pozorne.
  • Błędy metodologiczne polegają na odstępstwie od uznanych sposobów postępowania o cechach opartych na podstawach naukowych.
  • Błędy definicyjne.
  • Błędy podziału i klasyfikacji.
  • Błędy formułowania i rozwiązywania zadań.
  • Błędy dyskusji.
  • Sprzeczność w stosunku do metodologii powszechnie uznanych za obowiązujące.
  • Błędy teoriopoznawcze.
  • Niewłaściwe (niedostateczne i niestaranne) poznanie samodzielne:
  • Brak racjonalnej oceny dostępnych informacji:
  • Błędy semiotyczne
  • Niezrozumiałość wypowiedzi.
  • Niejednoznaczność.
  • Niedookreśloność.

2. ODCHYŁKA DOPUSZCZALNA A BŁĄD W WYCENIE.

  • Jak duże odchyłki oszacowania mogą być zaakceptowane?,
  • Jakie są obiektywne i nie dające się usunąć przyczyny odchyłek dopuszczalnych?
  • Które błędy i kiedy mogą być naprawialne?

Przyczyny błędów oszacowania.

  • Brak sprecyzowania celu i przeznaczenia wyceny
  • Przyjęte do wyceny założenia,
  • Braki informacji inwentarzowej,
  • Braki informacji identyfikującej,
  • Niepełna informacja o stanie technicznym przedmiotu wyceny,
  • Analiza rynku pierwotnego i wtórnego,
  • Brak czasu koniecznego do przeprowadzenia procedur wyceny,
  • Niepoprawna identyfikacja przyczyn utraty wartości,
  • Nie uwzględnienie zasadniczych atrybutów wpływających istotnie na wartość,
  • Inne.

3. PRZYCZYNY NIEPEWNOŚCI OSZACOWANIA.

  • Wielkość i rodzaj rynku.
  • Liczność transakcji.
  • Parametry opisujące atrybuty rynkowe i korekty wynikłe z różnic parametrów atrybutów.
  • Koszt zastąpienia lub odtworzenia.
  • Wiek efektywny.
  • Przyczyny utraty wartości.
  • Średni okres „życia" technicznego lub ekonomicznego.
  • Przebieg eksploatacji jako proces losowy sam w sobie obarczony ryzykiem zawodności.
  • Faktyczny stan techniczny przedmiotu oszacowania.
  • Stan dziedziny gospodarki do której przynależy przedmiot wyceny.
  • Różnica pomiędzy cenami ofertowymi a cenami transakcyjnymi.
  • Koszty napraw przeprowadzonych i/lub koniecznych do przeprowadzenia.
  • Inne.

5. BŁĘDY W PODEJŚCIU KOSZTOWYM

  • Brak ustalenia kosztu zastąpienia lub kosztu odtworzenia środka technicznego aktualnego na dzień wyceny.
  • Błędne ustalenie kosztu zastąpienia ze względu na rodzaj szacowanej wartości.
  • Brak poprawnych metodologicznie podstaw dla oceny stopnia zużycia z przyczyn fizycznych, w tym wynikłych z normalnej eksploatacji oraz z braków i skutków nie do końca usuniętych skutków awarii.
  • Niezgodność opisu stanu technicznego z miarami stopnia zużycia z przyczyn fizycznych.
  • Nieuwzględnienie skutków napraw mających znaczenie dla wartości przedmiotu wyceny.
  • Pominiecie lub niewłaściwe oszacowanie kosztów napraw koniecznych do przywrócenia .maszynie zdatności użytkowej.
  • Pominiecie lub błędne oszacowanie pozostałego do dyspozycji spodziewanego okresu użytkowania maszyny w aktualnym stanie technicznym.
  • Brak rozumienia istoty utraty wartości z przyczyn funkcjonalnych która sprowadza się do kosztu koniecznego do doprowadzenia przedmiotu wyceny do sprawności działania jakie mają współczesne środki techniczne ostatniej generacji będące następnikami maszyny szacowanej.
  • Brak rozumienia istoty ubytku wartości z przyczyn ekonomicznych która sprowadza się do przeniesienia oceny koniunktury rynkowej w branży na wzrost lub spadek wartości maszyny.
  • Brak rozróżnienia pomiędzy okresem „życia" fizycznego, a okresem „życia" ekonomicznego maszyny.
  • Błędne oszacowanie wartości pozostałości.
  • Nieznajomość lub nietrafne przyjęcie przebiegu zmiany wartości w czasie.
  • Posługiwanie się niedopuszczonymi przez Standard Wyceny Wartości Środków Technicznych współczynnikami eksperckimi i urynkowienia oraz stopniami zużycia moralnego i stopniami nowoczesności.

6. BŁĘDY W PODEJŚCIU PORÓWNAWCZYM

  • Nietrafny lub tendencyjny dobór obiektów do porównania.
  • Przesadna wiara w trafność ocen wartości średnich wg źródeł nie poparta ich weryfikacją;
  • Przyjęcie zbyt małej liczby punktów dla wyznaczenia krzywej trendu.
  • Niewłaściwe dobór funkcji dla oceny trendu zmian wartości.
  • Nietrafny dobór atrybutów do porównania.
  • Nietrafne wartości korekt z tytułu różnic atrybutów.
  • Brak ujawnienia kluczowych różnic pomiędzy obiektami przyjętymi do porównania.
  • Zbyt „płytka" analiza rynku (poniechanie poszerzonej analizy poszerzonego rynku).
  • Brak uwzględnienia czynnika czasu w ocenie wyników analizy rynku.

7. JAKOŚĆ WYCENY A JEJ PRZEZNACZENIE I KOSZT.

8. BŁĘDY NA PRZYKŁADZIE WYCEN.

  • Sposoby poprawiania błędów w praktyce.

W przypadku akceptacji oferty zakres tematyczny podlega szczegółowym konsultacjom ze Zleceniodawcą i dostosowywany jest do jego oczekiwań.

Copyright by Tadeusz Klimek . All rights reserved.

Informacji na temat szkolenia udziela Anita Pawelec tel. 0665 484 155 lub anita.pawelec@bomis.pl